Αρχαίοι Θεοί

Ζωγραφική των Θεών του Ολύμπου

Κόμικς

Μπορείτε να φτιάξετε κόμικς με την τάξη σας εύκολα, και μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα με το www.pixton.com. Για να εισαγάγετε ελληνικούς χαρακτήρες ως κείμενο στους διαλόγους των χαρακτήρων θα πρέπει να επιλέξετε το «F» (change font) για αλλαγή γραμματοσειράς και στη συνέχεια «unicode». Αν επιλέξετε «ελληνικά» ως γλώσσα του κόμικ κάποιοι χαρακτήρες δεν υποστηρίζονται.

Το πρόγραμμα διαθέτει αρκετές δυνατότητες παραμετροποίησης, έχει πολλές επιλογές χαρακτήρων, εικόνων, φόντου, ενώ στους χαρακτήρες δίνει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσετε, πέρα των προεπιλεγμένων προτάσεων, αλλαγή της θέσης, της έκφρασης, της ενδυμασίας και της στάσης αυτών. Τα αρχεία κόμικ μπορείτε να τα εκτυπώσετε ή να τα προσθέσετε στους δικτυακούς σας τόπους.

Εδώ ένα κόμικ των μαθητριών μου.

Το ταξίδι της δραχμούλας

Στην Ευέλικτη ζώνη ασχοληθήκαμε με την ιστορία της δραχμής στη νεότερη Ελλάδα και την αντικατάστασή της από το Ευρώ. Αυτό έγινε  και  το θέμα της θεατρικής μας παράστασης στη λήξη της σχολικής χρονιάς. Ετοιμάσαμε νομίσματα για τα σκηνικά, χορευτικά  και στις 6 Ιουνίου την παρουσιάσαμε.

                                                           Καλό καλοκαίρι!!!!!

Μακαρονοπολιτεία

Το ποίημα της Μακαρονοπολιτείας στην 23η ενότητα της Γλώσσας έγινε αφορμή να φτιάξουμε τη δική μας . Πήραμε παντός είδους μακαρόνια, μπογιές, πινέλα και την ετοιμάσαμε.

Κολάζ

Βρήκαμε λίγο ελεύθερο χρόνο ανάμεσα στα μαθήματα και τις πρόβες και ασχοληθήκαμε με το κολάζ σε ομάδες.

Δελτία ταυτότητας ζώων

Στην 20η ενότητα της Γλώσσας μάθαμε να φτιάχνουμε δελτία ταυτότητας.
Τα ετοιμάσαμε και σας τα παρουσιάζουμε.

ΔΕΛΤΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΖΩΩΝ

Χρόνια πολλά στις μητέρες!!!

Χρόνια  Πολλά

Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Στὴν Μητέρα του
(1874, Λυρικὸ ποίημα ἀφιερωμένο στη μάνα του ) 

“Μάννα μου, ἐγώ ᾽ μαι τ᾽  ἄμοιρο, τὸ σκοτεινὸ τρυγόνι
ὁποὺ τὸ δέρνει ὁ ἄνεμος, βροχὴ ποὺ τὸ πληγώνει.
Τὸ δόλιο! ὅπου κι ἂν στραφεῖ κι ἀπ᾽  ὅπου κι ἂν περάσει,
δὲ βρίσκει πέτρα νὰ σταθεῖ κλωνάρι νὰ πλαγιάσει. 

Ἐγὼ βαρκούλα μοναχή, βαρκούλ᾽ ἀποδαρμένη
μέσα σὲ πέλαγο ἀνοιχτό, σὲ θάλασσ᾽  ἀφρισμένη,
παλαίβω μὲ τὰ κύματα χωρὶς πανί, τιμόνι
κι ἄλλη δὲν ἔχω ἄγκουρα πλὴν τὴν εὐχή σου μόνη.

Στὴν ἀγκαλιά σου τὴ γλυκειά, μανούλα μου, ν᾽  ἀράξω
μὲς στὸ βαθὺ τὸ πέλαγο αὐτὸ πριχοῦ βουλιάξω.

Μανούλα μου, ἤθελα νὰ πάω, νὰ φύγω, νὰ μισέψω
τοῦ ριζικοῦ μου ἀπὸ μακρυὰ τὴ θύρα ν᾽  ἀγναντέψω.

Στὸ θλιβερὸ βασίλειο τῆς Μοίρας νὰ πατήσω
κι ἐκεῖ νὰ βρῶ τὴ μοίρα μου καὶ νὰ τὴν ἐρωτήσω.

Νὰ τῆς εἰπῶ: εἶναι πολλά, σκληρὰ τὰ βασανά μου
ὡσὰν τὸ δίχτυ ποὺ σφαλνᾶ θάλασσα, φύκια κι ἄμμο
εἶναι κι ἡ τύχη μου σκληρή, σὰν τὴv ψυχὴ τὴ µαύρη
π᾽ ἀρνήθηκε τὴν Παναγιὰ κι ὁ πόλεος δὲν θά ᾽βρει. 

Κι ἐκείνη μ᾽  ἀποκρίθηκε κι ἐκείνη ἀπελογήθη:
Ἦτον ἀνήλιαστη, ἄτυχε, ἡ μέρα ποὺ  γεννήθης
ἄλλοι ἐπῆραν τὸν ἀνθὸ καὶ σὺ τὴ ρίζα πῆρες
ὄντας σὲ ἒπλασ᾽ ὁ Θεὸς δὲν εἶχε ἄλλες μοῖρες”.